Uzaktasın ama değilsin aslında.
Yüreğimden kalkan kelebeklerin saçlarına
konduğu an, bizi zaman ve uzaklığın asla ayrı
koyamayacağını anlamıştık ikimizde... İki
beden iki farklı yerde olsa bile, ruhların
buluşmasını ne engelleyebilir? Özgür bırak
ruhunu. Gecenin karanlığını delen beyaz
bulutlara binip gelsin ve buluşsun benimle.
Sen aslında "ben" sin. Şimdi ne
düşünüyorsam aynını düşünüyorsun biliyorum.
Sabah uyandığımda yanımda olmayışının acısını
daha geceden hissediyorum, uykularım kaçıyor.
Gözlerinde hüznü, gözlerinde sevinci,
gözlerinde en yaramaz çocuğu gördüğüm anlar
geliyor aklıma. Sen de bak gözlerime. Orada
yıllara meydan okuyan solmamış ve asla
solmayacak bir aşk var. Senin aşkın.. Görmez
misin?
Sesleri ayırt edemiyorum bu gece,
ne garip... Aklımda sadece senin söylediğin
şarkılar var. Ondan belkide ! Seni dinliyorum.
Bir şarkıda ben söylemek istiyorum seninle.
Sesimizin duyulmadığı yer kalmasın istiyorum.
Avazımız çıktığı kadar bağıra bağıra
söyleyelim. Şarkımız bütün aşklara marş
olsun.. Söylemez misin?
Yine bir sabaha
karşı sen uyumak isteyipte uyuyamadığında,
uykulara hasretken çalacağım kapını. Tüm
ışıklar sönecek, saatlerce el ele oturup tek
kelime etmeden bakışacağız. Yok edeceğim
korkularını. Bunca gün nasıl sevmişsem seni
öyle seveceğim bundan sanra da..
Yorumlar
