Biliyor musun , ben başlangıçların, sonraları
etkilediğini ve garip bir şekilde yolun sonunun
başına benzediğine inananlardanım..Belki de
birbirimize ilk kavuştuğumuz gün bir ayrılık
yaşamak, sonraki sayısız ayrılıklarımızın mayasını
oluşturdu bizim..Birlikte olduğumuz onca vaktin
ayrılıkları ve o olağanüstü geri dönüşler!Zaten
hep ayrılmak için birlikte olmadık mı biz
seninle..-Peki gerçekten ayrılabiliyor muyuz biz,
gene yapamayacağız bunu biliyorum, gene
yapamayacağız, bir son nokta gerek buna, bu kez
asla senin olmayan ve hiç kullanılmamış, yeni
keşfedilmiş bir son nokta-
İnsan birine
nasıl da alıştığını ve artık onu, sonraki bütün
hayatında varlığı ve yokluğu ile içinde
taşıyacağını çok küçük bir başlangıç anında
hissedebilir mi dersin_?Hayır , bir roman gibi
konuşmamalı burada, şimdi bunu söylemek kolay,
daha o zamandan senin hayatımdaki önemini ve içime
nasıl, hiç silinmeyecek ve gittikçe derinleşecek
biçimde kazınmakta olduğunu anlamış olduğumu iddia
etmek doğru olamaz!Ama ben buna benzer korkular
duymuştum seninle.. O günden çok daha önce.O
birbirimize hiç olduğumuz ya da ne olduğumuzu hiç
anlamadığımız ilk günlerde, bir hiç için, hem de
hiçbir mazeret söylemeden gittiğin yoldan geri
döndüğün gün!Geri dönüp gülümsedin ve gidemediğini
söyledin, beni onca ayrıntının içinde yalnız
bırakıp gidemediğini söyledin ve gülümseyip
köşedeki sıraya oturdun..Tanrım daha birkaç dakika
öncesinde, orada tek başıma oturmuş, sen gittin
diye neredeyse ağlamak üzereydim, hem de matematik
kitabımın üstüne..asla nedenini de
anlayamamıştım.. Dönüşün yüreğimi sonsuz bir
hazla doldurdu.Hiç tanımadığım bir duygu işte,
merhaba!! İçimden hep dönmeni dilediğim, hatat
beklediğim-neden olduğunu ayrımsıyamıyordum
henüz-ardından kaybolmuş çocuklar gibi baktığım ve
dönüşünü hiç umut etmediğim halde, gelişinle
mutluluğumla eşdeğer büyük bir korkuya düştüm
ben.Bilinmeyene doğru gidiyorduk işte , nasıl
korkmam, ecel gibi bir şeydi bu!
Sen hemen
hiçbir şey yapmadın benim için- daha ne yapacaktın
yolundan geri döndün- eline kitabını alıp içinde
kaybolduğum ayrıntılardan kurtuluncaya kadar ,
yüzüme bile bakmadan oturdun-polinomlar daha
ilginç geliyordu o sırada sana-beni
bekledin..Yanıma dönüşünün o büyük ve nedensiz
anlamına yeni birşeyler katmaya hiç
kalkışmadın.Bana ne verdiğinibiliyordun ve
kendinden emin!Seni orada görmek istiyordum sen de
bunu istedin ve orada oldun, hepsi bu!Hiç
istemeden vermeye, hiç anlatmadan anlamaya çoktan
başlamıştık biz, gerisi nafile.....
.......aŞk..................değil......................
Yorumlar
