Hemen hemen her yuvada, her yaş grubunda, her okulda, her ailede, her mahallede çevresindekileri rahatsız eden hatta bundan açıkça hoşlanan bir çocuk vardır. Bu çocukların üstünlük taslamaları, arkadaşlarını itip kakmaları, kabadayıca, cüretkar hareketleri, hem yaşıtlarını hem de eğiticilerini ve ailelerini rahatsız etmektedir. Bu çocukların çevresindeki yetişkinler çocuğun sorununun ne olduğunu anlamaya, çözmeye çalışırken onun arkadaşlarını da zarar görmemeleri için korumaya çalışmakta ve çoğu zaman çaresiz kalmaktadırlar.
Bu güne kadar agresif çocukların kendilerine güveni olmadığı, becerilerindeki eksiklikler nedeniyle diğer çocukları kıskandıkları için problem çıkardıkları, daha fazla dikkat çekmeye çalıştıkları, sevgi ve ilgi aradıkları, belki evlerinde çok baskı altında oldukları için özellikle evin dışında bu denli agresif oldukları düşünülüyordu. Öz güven eksikliğinden fiziksel gücünü gösteriyor diye kabul ediliyordu. Bu şekilde düşünüldüğünde ise çevresindeki her yetişkin problemi çözebilmenin çocuğa daha fazla sabır ve ilgi gösterilmesi şeklinde olacağına inanarak hareket ediyordu.
Oysa ki; UCLA 'da 2000 çocuk üzerinde yapılan araştırma hepimizin ne kadar yanıldığını gözler önüne sermiş durumda... Kabul edilenin aksine, kavga, itiş kakış çıkaran, dalga geçen, sözlü alay eden çocukların çok yüksek bir öz güvene sahip olduğu, ayrıca bu çocukların arkadaşları arasında istenmeyen değil tam tersine çok popüler oldukları ortaya çıktı. Saldırgan çocukların psikolojik olarak çok güçlü oldukları da anlaşıldı.
Onlar yetişkin tepkisi alıyor olsalar da arkadaşlarının hayranlıklarını kazanarak kendilerini iyi hissediyorlar. Çünkü çocuklar hedef olan ve zarar gören çocuk yerine saldırgan olana ilgi ve hayranlık duyuyorlar. Yani her durumda güçlü olan kazanıyor. Bu çocuklarda yalnızlık, endişe, depresyon, korku, utanma gibi tepkiler görülmüyor.
Yeni bulgular ışığında saldırgan çocuğu düzeltmenin tek yolunun; ona arkadaşlarının verdiği desteği azaltmak, yaptıklarıyla övünmesine olanak vermemek, ilgiyi diğer çocukların olumlu davranışları üzerinde yoğunlaştırmak şeklinde olduğu açıkça görülüyor.
mahallede çevresindekileri rahatsız eden hatta bundan açıkça hoşlanan bir çocuk vardır. Bu çocukların üstünlük taslamaları, arkadaşlarını itip kakmaları, kabadayıca, cüretkar hareketleri, hem yaşıtlarını hem de eğiticilerini ve ailelerini rahatsız etmektedir. Bu çocukların çevresindeki yetişkinler çocuğun sorununun ne olduğunu anlamaya, çözmeye çalışırken onun arkadaşlarını da zarar görmemeleri için korumaya çalışmakta ve çoğu zaman çaresiz kalmaktadırlar. 
Yorumlar
